16

MARTA ZIMNIAK-HAŁAJKO

przykład o nowych ruchach religijnych jako o religiach młodzieżowych16. Muszę jednak stwierdzić, że moje badania nie potwierdziły tej reguły - wiek uczestników jest zróżnicowany, a jego średnia jest różna w różnych ruchach.

Innego rodzaju działalność definicyjna opiera się na tworzeniu typologii; jako przykładem posłużę się tu typologią Vittaria Lenternariego17. Zakłada on, iż nowe ruchy religijne mają charakter synkretyczny i jako takie są reakcją na kontakt między-kulturowy. Dlatego też wyróżnia społeczno-religijne ruchy powstałe w epoce kolonialnej lub postkolonialnej (także ruchy biedoty), synkretyczne kulty charyzmatyczne orientalno-chrze-ścijańskie, ruchy religijne w kulturze ludowej społeczeństw przemysłowo rozwiniętych, kulty archaiczne i kulty parareligijne. I chociaż każda klasyfikacja może być wzbogacająca poznawczo, to pamiętać trzeba, iż „zróżnicowana i zmienna struktura nowych ruchów religijnych sprawia, że proponowane typologie są zbyt ogólne i nie wnoszą żadnej propozycji interpretacyjnej"18. Tak jest na przykład z podziałem na grupy orientalne i okcydentalne czy też afirmujące i odrzucające świat. Podziałów mogłoby być dowolnie dużo.

Zdarza się, iż nowe ruchy religijne włączane są do jeszcze szerszych struktur-nowych ruchów społecznych. Czyni tak na przykład Paweł Załęcki, przeciwstawiając nowe ruchy społeczne, charakteryzujące się wedle niego posiadaniem uniwersalnej zasady myślenia i działania przy słabym zainteresowaniu zmianami szerszej rzeczywistości społecznej - ruchom tradycyjnym, nastawionym na konkretne cele ekonomiczne, polityczne, narodowościowe. Trzeba jednak powiedzieć, że bywają ruchy nastawione na udział w zmienianiu rzeczywistości przez całkiem konkretne społeczne działania (najlepszym przykładem jest tu Ruch Zjednoczeniowy). Warto dodać, że Paweł Załęcki do nowych ruchów religij-


NOWE RUCHY RELIGIJNE

17

nych zalicza również ruchy intensywnej religijności działające w łonie Kościoła katolickiego, na przykład analizowany przez niego dogłębniej Ruch Światło-Życie19. Ciekawe, iż praktyki tego ruchu są w istocie bardzo podobne do praktyk grup wyznaniowych o innych kulturowych korzeniach; mam tu na myśli typy spotkań i wewnątrzorganizacyjnych hierarchii, formy ewangelizacji i uczestnictwa w życiu społecznym, nastawienie na przemianę rzeczywistości poprzez przemianę indywiduów.

Podobne zjawisko dostrzegają Gustavo Guizzardi i Enzo Pace20, stwierdzając, iż w Kościele katolickim powstają „nowe formy ugrupowań religijnych na bazie mistycznej, naśladujące model sekty", cechujące się dobrowolnym charakterem przynależności, ascezą, utopijną perspektywą działania i skupieniem na życiu codziennym, nie zaś krytyką instytucji. Wchłonięcie grup alternatywnej religijności leży w interesie Kościoła, zgodne jest też z jego wielowiekową tradycją. Jak zauważa Maria Libiszowska-Żółtkowska21, ruchy neoreligij-ne odgrywają ważną rolę wypełnienia pustki społecznej w sytuacji braku organizacji średniego zasięgu, sytuujących się w strukturze społecznej między rodziną a państwem.

Nie będę więc próbowała stworzyć własnych typologii, a postaram się jedynie scharakteryzować - w sposób z konieczności ogólny — badane przeze mnie ruchy. Są to więc organizacje o charakterze globalnym, powstałe w XIX lub XX wieku, kulturowo synkretyczne, odwołujące się do różnych tradycji religijnych bądź pozareligijnych (kwestia ta jest dyskusyjna w przypadku świadków Jehowy), korzystające z szeroko rozumianych mediów kultury, nastawione mniej lub bardziej prozelitycznie, akceptujące świat kultury lub wybierające nie-radykalne formy społecznego protestu. Dodać tylko trzeba, iż


Creative Commons License Prawa do treści książki "Raj oswojony" posiada Marta Zimniak-Hałajko. Książka jest dostępna na licencji Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne 3.0 Polska.