rych odgrywają swoje role organizacyjne, oraz wynikające
z niej wartościowania, emocje i postawy. Mają one zasadnicze
znaczenie dla zachowań organizacji oraz dla potencjału społecz-
nego organizacji. Takie spojrzenie na społeczną stronę organizacji
jest u nas niemal zupełnie nieznane i nie praktykowane.
W oczach wielu krytyków prace tego nurtu koncentrują się
wyłącznie na „miękkich" stronach organizacji, odznaczają się
zbytnim subiektywizmem, niekiedy radykalnym antypraktycyz-
niem (sprzeciwem przeciw czysto instrumentalnemu traktowaniu
ludzi, grup i kultur), zbytnią ornamentyką i zawiłością stylu.
Dlatego postmodernizm spotyka się niekiedy z niezrozumieniem,
a nawet emocjonalnym sprzeciwem.
Zwolennicy tego kierunku uważają natomiast, że postmoder-
nizm w naukach społecznych jawi się jako jedyna odpowiedź na
9