ji, jej kontekstu oraz podejścia do historii, na których to
16
przesłankach oparte są dalsze rozważania. Następnie przechodzę
do prezentacji zakorzenionych w najnowszej historii archetypów
przedsiębiorstwa: szerokiego kontekstu organizowania oraz kul-
tury organizowania.
W rozdziale trzecim kontynuuję wątek historyczny. Poszukuję
w rum archetypów społecznej roli kierownika w trzech wymia-
rach: oczekiwań, własnej konstrukcji i instytucjonalnym, a więc
takich, jakie dominowały w Polsce do 1989 r. Podejmuję także
rozważania nad tym, czy byłe role same w sobie zawierają potenc-
jał dla zmian społecznych i organizacyjnych. Na ile generują, a na
e hamują twórczość, tak potrzebną w dobie transformacji sys-
temowej?
W rozdziale czwartym przechodzę do współczesnego kontekstu,
me Pomijając aktualnych tendencji w konstrukcji ról i kultur
organizowania. Przedstawiam nowe kultury organizacji i nowe
ote menedżera we wszystkich wcześniej wyróżnionych wymia-
ach. Na ile są one jednak nowe, a na ile zawierają w sobie
elementy dawnych konstrukcji?
Kozdział piąty jest kontynuacją rozważań z poprzedniego roz-
oziahi. Jeśli nowe tendencje w konstrukcji archetypów oparte są
częściowo na starych, sprzed 1989 r., to skąd biorą się elementy
nowe? Te ostatnie są zresztą szczególnie widoczne, gdyż stanowią
zewnętrzną fasadę organizacji i menedżerów, bardzo ważną w sys-
temie rynkowym. W rozdziale prezentuję pojęcie tożsamości or-
ganizacyjnej oraz jej transferu. Następnie przedstawiam wyniki
analizy prasy pod kątem transferu tożsamości oraz relacjonuję
sPosób odbioru wizerunków prasowych przekazywanych przez
Polskich praktyków.
Rozdział szósty jest próbą podsumowania refleksji zawartych
w książce. Poświęcony jest przede wszystkim charakterystyce
Polskiego uniwersum archetypów po 1989 r. Na ile jest ono
nowe? Czym jest uwarunkowane? Gdzie kryje się potenq'ał dla
twórczych zmian? Motywem przewodnim rozważań są znaczenia
organizowania, a w szczególności prowadzenia przedsiębiorstwa
w Polsce, w końcu lat 90.
Postmodernizm... 17