Metoda antropologiczna

.,Cóż takiego wspaniałego jest w nauce - pyta Paul Feyera-bend61 - dlaczego cenimy ją wyżej niż inne formy życia, stosujące inne standardy i w konsekwencji prowadzące do innych rezultatów? Dlaczego współczesną naukę mamy cenić wyżej niż naukę Arystotelesowską czy ideologię Azande? [...] Tezę o doskonałości nauki przyjmujemy bez uzasadnienia. To samo można powiedzieć o standardach proponowanych Przez metodologię programów badawczych. Standardy te wyprowadza się z analizy nowoczesnej nauki. Przekonanie o ich doskonałości jest więc również oparte na z góry przyjętym założeniu. Nie ma żadnych racji, które przemawiałyby za tym, że są to standardy lepsze niż standardy, na których opierają się praktyki magiczne".

Mamy dziś świadomość, że nauka jest tylko jedną z kulturowych praktyk i jako taka posiada względną wartość. Rodzi się w nas zwątpienie w prawomocność naukowych roszczeń do prawdy; dotyczy to zwłaszcza nauk humanistycznych, w tym także antropologii. Istnieje wiele racjonalności - powiada Marian Kempny62 - a zachodnia jest tylko jedną z nich. Różne obrazy świata przystają do rzeczywistości; antropologia tworzy po prostu potencjalne wyobrażeniowe światy (podobnie jak nauki ścisłe tworzą potencjalne światy empiryczne). „Badacz zarówno zbiera, jak i wytwarza wyobrażenia" - w podobnym tonie snuje refleksję Wojciech